အေမ႔မ်က္ရည္

    အဲဒီတုန္းကဗ်ာ အေမ႔ကိုသနားလိုက္တာ ။မွန္ေတြကာထားတဲ႔ေလယဥ္ကြင္းထဲမွာ တစ္ဖက္ေရာက္ေနတဲ႔သားကို
အမွာေတြေၿခြေနတဲ႔အေမရယ္႔ပါ။သားက်န္းမာေရးဂရုစုိက္ေနာ္တဲ႔။ညႈိုးေ
လ်ာ္ေနတဲ႔အေမမ်က္ႏွာမွာ အားငယ္ရိပ္ေတြလႊမ္းေနမွန္းသားသိပါတယ္အေမ
သင္ၿဖဴးဖ်ာေတြကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာယက္ခဲ႔ရတဲ႔ အလုပ္ဒဏ္ေတြေၾကာင္႔ ရလာတဲ႔ေလးဘက္နာေရာဂါက အေမ႔ကိုလူၾကားထဲမွာ ၾကာၾကာမေနနိုင္ေလာက္ေအာင္ႏွိပ္စက္ေနလို႔
ေ၀ဒနာကိုအံက်ိတ္တင္းခံရင္း သားကိုလုိက္ပို႔ႏႈတ္ဆက္တာ။သားေက်ာၿပင္ကို ေငးၾကည္႔ရင္းက်န္ခဲ႔မယ္႔
အေမ႔႔ပုံရိပ္ေတြကို မွန္းဆၿပီး သနားလိုက္တာအေမရယ္။အားကိုယ္းစရာ
သားကတစ္ေယာက္ထဲရယ္။ဒါေပမယ္႔ အေမနဲ႔အေ၀းဆံုးမွာပဲရွိေနတယ္။ခုလည္းအေ၀းကို ပ်ံေၿပးၿပန္ၿပီလို႔ အေမေတြးေနမွာေသခ်ာပါတယ္ေလ။မ်က္ရည္ေတြၿပည္႔ေနတဲ႔ အေမ႔မ်က္၀န္းေတြကို သားမၾကည္႔ရဲဘူးအေမ။သားလုပ္ရက္ေတြ မွန္သ
လားမွားသလားဆိုတာေတာင္ မေ၀ခြဲတက္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။
သားသမီးေတြဆိုတာ အရြယ္ေရာက္လာရင္အေ၀းကို ပ်ံသန္းထြက္ခြါၾက
ၿမဲပါအေမ။ဘ၀အတြက္ဆိုတဲ႔ ေလာကဓံ ၾကိဳး၀ုိင္းထဲမွာ အားကုန္ႏႊဲဖို႔
ဆိုတဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ေပါ႔။အေမကေတာ႔ သားသမီးေတြနဲ႔ အတူေနခဲ႔ၾကစဥ္က အိမ္အိုၾကီးထဲမွာပဲ အလြမ္းေတြနဲ႔ ငုိေနေတာ႔မွာေသ
ခ်ာပါတယ္။ အေမငိုေနမွာေသခ်ာပါတယ္။ မငိုပါနဲ႔ အေမရယ္။
မငိုပါနဲ႔အေမရယ္။မငိုပါနဲ႔......................................................။

အေမ႔အိမ္ေလး

 ၾကည္လင္လိုက္၊ေနာက္က်ိလိုက္နဲ႔ ပံုမွန္ စီးဆင္းေနတဲ႔ ေခ်ာင္းေလး အဲဒီေခ်ာင္းေလးေဘးမွာ ကြ်န္ေတာ္ၾကီးၿပင္းလာခဲ႔ရတာ.....မိုးစက္မိုးေပါက္ေလးေတြတစ္ေဖ်ာက္
ေဖ်ာက္ေလးစက်လာခါစ ဆိုရင္ သင္းပ်ံ႕တဲ႔ေၿမသင္းရနံ႕ေလးေတြကို
ရွဳရွိဳက္ရင္းကြ်န္ေတာ္အရြယ္ေရာက္လာတာ....အေမ႔အိမ္ေလးက ဓနိမိုး
ထရံကာအိမ္ေလးပါ...ေသးငယ္တယ္ထင္ရေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ေတာ႔ နန္းေတာ္ၾကီးလိုပါပဲ...မလံုတဲ႔သက္ကယ္ေပါက္ေတြက က်လာတဲ႔ မိုးေရ
စက္ေတြကို ေရွာင္ၿပီး တစ္ေနရာမွာစုၿပံဳတိုးေ၀ွ႔ အိပ္ခဲ႔ရတာကိုလည္း
ဒုကၡလို႔မထင္ခဲ႔ဘူး...အေမေၿပာၿပတဲ႔ပုံၿပင္ထဲက ေရႊနန္းေတာ္ၾကီးကို
ပံုေဖာ္ရင္း ေပ်ာ္ေနတက္ခဲ႔တာ...အေမတိုင္ေပးတဲ႔ သမၺဳေဒၶ ဂါထာကို
ရြတ္ၿပီးသရဲအေၾကာက္ေၿဖခဲ႔ရတာ...အေမခ်က္ေကြ်းတဲ႔ ဘယ္လိုဟင္းမ်ိဳးမဆို စားလို႔သိပ္ေကာင္းခဲ႔တာ....အေမခ်က္ေကြ်းခဲ႔တဲ႔ ငပိခ်က္ဟင္းေလးရဲ႕အရသာကို ၿပန္ေတြးၾကည္႔တိုင္း လြမ္းတယ္...
အေမ႔ရဲ႔လက္ရာ ပဲေရဖြေလး၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ဟင္းေလး၊ ဆားေထာင္းေလး၊ ေၿပာေနရင္းေတာင္သတိရတယ္။
မီးခိုးေတြတအူအူထြက္ေနတဲ႔အေမ႔အိမ္ေလးကိုအေ၀းကၿမင္နိုင္ပါတယ္။
အေမဘာေတြခ်က္ေနတာလဲမသိဘူး။
မိုးေတြလာေနၿပီအေမ။အိမ္ေခါင္မိုးက အေပါက္ေတြ ဖာေထးၿပီးၿပီးလား။
ေဟာေၿပာရင္းဆိုရင္းမိုးရြာလာၿပီ။အေမေရ
အေမ႔ကိုလြမ္းတယ္ဗ်ာ....................ဗိုက္လည္းဆာတယ္.......။

ငါယံုၾကည္ရမည္႔သူ

     ေလာကမွာယံုၾကည္မႈေပးမွ ယံုၾကည္မႈ႔ၿပန္ရတယ္ဆိုတဲ႔စကား
ရွိတယ္...ဟုတ္ပါတယ္ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကားမွာ
ခံစားခ်က္ၿခင္းဖလွယ္နိုင္၊ တစ္ေယာက္လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကို တစ္ေယာက္က
ထိန္းသိမ္းထားၿပီး သစၥာရွိတဲ႔လူေတြလည္းရွိပါတယ္။ဒါေပမယ္႔ယံုၾကည္
ထိုက္တဲ႔လူဆိုတာ ေလာကမွာအင္မတန္းရွားတယ္ဆိုတာေတာ႔လက္
ခံရပါမယ္။တကယ္ေတာ႔ ကိုယ္႔ယံုၾကည္မႈကို ေဖာက္ဖ်က္ရုိက္ခ်ိဳးနိုင္တဲ႔
လူကလည္း ကိုယ္ယံုၾကည္ရတဲ႔လူပါပဲ။ ေလာကမွာ ဘာမွ ပံုေသတြက္ဆလို႔မရပါဘူး ။လူ႔စိတ္ဆိုတာလည္းခက္သားပဲေလ။
တကယ္ဆို အားလံုးဟာ ယံုၾကည္မႈကိုလဲ လုိခ်င္တယ္။ကိုယ္ကိုယ္တိုင္
ရုိးသားဖို႔ေတာ႔ အားမထုတ္ခ်င္ၾကဘူးေလ။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွမယံုဘူးတကယ္ေၿပာတာကုိယ္႔ကိုယ္ယံုတဲ႔သူကိုပဲ ယံုုမယ္။
ဒါေၾကာင္႔ယုံၾကည္ထိုက္သူၿဖစ္ေအာင္ ရုိးသားရဦးမယ္။
ကြ်န္ေတာ္ရုိးသားရဦးမယ္။
ဟုတ္တယ္။ 
ပက္ပက္စက္စက္ရုိးသားရမယ္။..........................................။

ေငြ..မန္းနီး..အသၿပာ...ပိုက္ဆံ...င၀ိုင္း...

  It is said that for money you can have everything,
but you can not. you can buy food,but not appetite;
medicine,but not have: knowledge, but not not wisdom;
glitter,but not beauty; fun,but not joy;
acquaintances,but not friends; servant, but not faithfulness;
leisure, but not peace.you can have the husk of everything 
for money,but not the kind.
   ေငြေပးလွ်င္ ဘာမဆိုရသည္ဟု လူေတြေၿပာၾကသည္။မဟုတ္ပါ။
ေငြၿဖင္႔စားစရာ ၀ယ္ရဳ္ ရနိုင္သည္။သို႔ေသာ္ အရသာကို ၀ယ္ရဳ္ မရပါ။
ေငြၿဖင္႔ ေဆး၀ါးကို၀ယ္နိင္သည္။ က်န္းမာၿခင္းကို၀ယ္ရဳ္ မရပါ။ဗဟုသုုတ
အခ်က္ကို ၀ယ္ရဳ္ ရသည္။ညာဏ္အေမွ်ာ္အၿမင္ကို၀ယ္ရဳ္မရ။အေရာင္
ၿပိဳးၿပိဳးပ်က္ပ်က္ေတြကို၀ယ္ရဳ္ရသည္။လွပမႈကို၀ယ္ရဳ္မရ။အေပ်ာ္အပါး
ကို၀ယ္ရဳ္ရသည္။ခ်မ္းသာသုခကိုု ၀ယ္လို႔မရ။အသိအကြ်မ္းေတြကို၀ယ္
လို႔ရသည္။မိတ္ေဆြအစစ္အမွန္ကို၀ယ္ရဳ္ မရ။အေစအပါးေတြ၀ယ္လို႔ရသည္။သစၥာရွိမႈကို ၀ယ္ရဳ္မရ။ အားလပ္ခ်ိန္ေတြ၀ယ္လို႔ရသည္။ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို၀ယ္လို႔မရ။ေငြၿဖင္႔ သင္သည္ အလံုးစံုေသာ အရာတို႔၏ အခြံအကာမ်ားကို ၀ယ္ရဳ္ရနိုင္သည္။အတြင္းအႏွစ္သာရကို ကား မရရွိနိုင္။။။။။။။။။။။။

ငါဘာေကာင္လဲ

    ဦးတည္ရာက ဘယ္အရပ္လဲ
မ်က္လံုးနွစ္လံုး စဖြင္႔ကတည္းက ဘာေတြ စဥ္းစားမိလဲ
က်န္ခဲ႔တဲ႔အတိတ္က ငါလက္လြတ္ဆံုးရွဳံးခဲ႔တဲ႔ ငါးၾကီး
ခုလက္ရွိ ငါးဖမ္းေနတာ ကအနာဂါတ္ ေမွ်ာ္လင္႔မႈ႔
ခုတည္႔တည္႔မွာ ရပ္ေနတုန္း ဘယ္ဘက္ကို လွည္႔ရမယ္မွန္း
ေ၀ခြဲမရဘူး......
ငါတို႔လာလည္တယ္....တစ္ေန႔ငါတို႔ၿပန္ရမယ္မွန္းသိထားတယ္..
လုိခ်င္တာကို ရယူခ်င္တဲ႔စိတ္က ရလာေလ ပိုလိုခ်င္ၿဖစ္လာတယ္...
ေနာက္ဆုတ္မရေတာ႔တဲ႔လမ္းကိုေလွ်ာက္ရင္း
ကိုလိုခ်င္တာဘာဆိုတာ သိပ္မကြဲၿပားေတာ႔ဘူး
ေနထြက္တဲ႔အရပ္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီး
ေန၀င္ရာအရပ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည္႔ေတာ႔လည္း 
ငါဆိုတာမသဲကြဲေတာ႔ဘူး
ၿဖစ္ခ်င္တာဘာလဲ
ဘယ္အတိုင္းတာလဲ
ဘယ္ကိုသြားေနတာလဲ
သူမ်ားေတြကိုၾကည္႔ရင္း
သူမ်ားေတြကဘာလဲဆိုတာေတြး
ငါကေကာ ဘာေကာင္လဲလို႔ေတြး
လံုးခ်ာရိုက္ေနတဲ႔ အေတြးေတြနဲ႔
တကယ္ေတာ႔ ဘာမွမသိေသးတဲ႔
လူတစ္ေယာက္ ဘာၿဖစ္ခ်င္မွန္းမသိေသးတဲ႔လူတစ္ေယာက္
ကမၻာေပၚမွာလမ္းေလွ်ာက္ေနတယ္ဆိုတာပါပဲ...............

ဘာမာနလဲ

       ငါဘာေကာင္လဲ?  ငါဘာလဲ? ငါဘာလုပ္မွာလဲ?ငါဘာေတြလုပ္ေနလဲ?
ေလာကမွာ အနိမ္႔ဆံုး သူေတာင္းစားေတြေတာင္မွ မာနဆိုတာရွိတယ္
ရုပ္လွတာနဲ႔မာနၾကီးစရာလား? 
ဥစၥာေပါတာနဲ႔မာနၾကီးေရာလား?
အမ်ိုဳးၿမတ္တာ ဘာၿဖစ္လဲ?
ပညာတက္တာ နဲ႔ မာနကပါလားရေရာလား?
ဆင္းရဲသူကေကာ မာနပိုၾကီးေလသတဲ႔လား?ဲ
လူတိုင္းမွာ မာနရွိတယ္လား?
ဘာအတြက္မာနၾကီးတာလဲ?
ဘာေၾကာင္႔မာနၾကီးတာလဲ?
ဘယ္သူကမာနၾကီးတာလဲ?
ဘာလို လို႔မာနၾကီးတာလဲ?
မာနၾကီးလို႔ အမ်ားကခ်စ္မွာလား?
မာနၾကီးလို႔ေကာ မုန္းၾကမွာလား?
လူေတြကဘယ္လုိေတြေၿပာၾကမယ္ေတာ႔မသိဘူး...
မာနေတြ ဘာေၾကာင္႔ၾကီးေနၾကတာလည္းဆိုတာ
ကြ်န္ေတာ္အခုထိ သေဘာမေပါက္ေသးဘူး...
စဥ္းစားလို႔ကိုမရဘူး.....
ေအာ္လူဆိုတာရူးတက္တဲ႔ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးပဲဆိုတာေတာ႔သိထားတယ္...
အသက္၁၀၀ အတြင္းမွာ စိတ္ၾကိဳက္ရူးခြင္႔ေလးေတာ႔ ကန္ထရုိက္
ဆြဲထားတာပဲၿဖစ္မယ္ေနာ္.....
ေၾသာ္.....မာန......မာန........မာန.......
 

မီးႏွင္႔ေရ

         ပူေလာင္အုိက္စက္ေနတဲ႔အခါ ေအးၿမတဲ႔ေလၿပည္ေလညွင္းေလး
ေတြက ခ်စ္စဖြယ္ပါ...ေအးစက္ခိုက္တုန္ေနတဲ႔အခိုက္ ေႏြးေထြးတဲ႔
ေနရာေလးက ေက်နပ္စရာပါ.....ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနသူတစ္ေယာက္
အတြက္ေတာ႔ အစားအစာေလးကလည္း ခြန္အားကိုၿဖစ္ေစၿပန္တယ္...
လူတိုင္း လူတိုင္းဟာ ေကာင္းတဲ႔အရာေတြကိုပဲ ေတာင္႔တၾကတယ္..
ေတြးေလ႔ရွိၾကတယ္...ေမွ်ာ္လင္႔တက္ၾကတယ္...ဒါဟာေကာင္းေတာ႔ေကာင္း
ပါတယ္..တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ႔ အဆိုးတရားေတြနဲ႔ ပက္ပင္းၾကံဳ တဲ႔အခါ
ထိခိုက္ေၾကကြဲ စရာ ေတြ ေတြ႔လာရတဲ႔ အခါ မွာ လည္း မရွဳနိုင္မကယ္နိင္
ၿဖစ္တက္ၾကပါတယ္....ဒါဟာေလာကဓံရဲ႕ၾကည္စားမႈ႔ ဒါမွမဟုတ္
ေသြးတိုးစမ္းမႈေလးေတြပါပဲ...အေကာင္းေတြခံစားတုန္းကလိုမ်ိဳး
ေတာ႔ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိမွာမဟုတ္တာေတာ႔ေသခ်ာပါတယ္..ဒါဆိုရင္ဘာလုပ္သင္႔သလဲဆိုရင္
ကြ်ႏုပ္တို႔ေတြ ေလာကဓံ ကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံ နိုင္ဖို႔ အေကာင္းဆံုးေတြကို
ေမွ်ာ္လင္႔ၾကသလို အဆိုးဆံုးေတြအတြက္လည္း ၿပင္ဆင္ထားဖို႔လိုတယ္
ဆိုတာပါပဲ....
ကြ်ႏုပ္တို႔ၾကားဖူးေနၾက စာသားေလးပါပဲ..ဒါေပမယ္႔ တကယ္က်င္႔ၾကည္႔
ဖို႔ေတာ႔လိုတာေပါ႔ေနာ.....
I hope for the best but I am prepare for the worst.